Kişinin Çektiği Kendi Belası

Bela, her insanın zaman zaman karşılaştığı; içinden çıkamadığı, tehlikeli ve sakıncalı durumlara, zarar ve musibetlere yol açan bir sınavdır. Bu nedenle “Her musibet bir beladır; fakat her bela bir musibet değildir” denir. Bela, insanın karşılaştığı olaylar karşısındaki imtihanıdır; musibet ise o imtihanın nedenleridir. Böyle durumlarda yapılması gereken, sabırla ve metanetle hareket etmek, sağduyu ve aklıselimi hâkim kılmaktır.

Bela yalnızca bireyleri değil, toplumları ve ülkeleri de derinden etkileyebilir. Bugün Filistin ve Gazze’de yaşanan acı olaylar bunun açık bir ispatıdır. Şayet geçmişte bu günlerin hesabı yapılıp gerekli tedbirler alınsaydı, belki de bugün bu insanlık dışı sahneler yaşanmayacaktı. Ne yazık ki bugün, sayıları elliyi bulan İslam ülkeleri fert ve toplum olarak sınıfta kalmış; bütün İslam coğrafyası âdeta “yaşayan ölüler diyarı” hâline gelmiştir.

Hâlbuki İslam dini çalışmayı, ilim tahsil etmeyi ve okumayı emreder. Buna rağmen bugün Müslümanların kendi dinlerinin özünden ne kadar uzak yaşadıklarını görüyoruz. Böyle bir haldeyken Allah Teâlâ’nın yardımını hangi yüzle isteyebiliyorlar, anlamak mümkün değildir. Gelişmiş ülkelerin insanları yapay zekâ ile, bilim ve teknoloji ile uğraşıp ülkelerini her alanda ileri medeniyet seviyesine taşırken; sadece dinî vecibeleri yerine getirmekle her türlü beladan kurtulmak mümkün değildir.

Cenâb-ı Hak kullarına zulmetmez; bilakis onların iyiliği için İslamiyet’i göndermiş ve uyanların huzura ereceğini, uymayanların ise sıkıntıya düşeceğini bildirmiştir. Bu sebeple birçok ülke izzet yerine zilleti, erdem yerine geriliği, efendilik yerine köleliği; rahmet yerine ise azabı yaşamaktadır.

Ziya Paşa’nın dediği gibi:
“Herkes, çektiği kendi belasına katlanır; başka yerlerde suç aramaya gerek yoktur.”

Abdulkadir Dikme

Emekli Öğretmen-Yazar