Haberleriniz Güven Vermiyor mu?

Şıkâyet eden ama çalışmayan bir toplum mu yetiştiriyoruz?

Eski kuşaktan bir gazeteci olarak söylüyorum: Bizim dönemimizde yokluk vardı ama umut vardı. “Yarınlar bizim” denilirdi. O yarınlara ulaşmak için çalışmak gerektiği anlatılırdı. Okumaya teşvik edilir, araştırma, sorgulama, dik duruş ve mücadele öğretilirdi.

Bugün ise elimizde teknoloji var; fakat okumayan, dinlemeyen bir kitle oluşuyor. Sürekli şikâyet eden, umudu kırılan, bahane arayan insanlar çoğalıyor. “Bu parayla nasıl geçinirim?” düşüncesiyle üretmeden yakınan bir toplum ortaya çıkıyor.

Bu noktada en büyük sorumluluk sizlere, yani haber üreticilerine düşüyor.

Haberleriniz güven vermeli…
Haberleriniz umutsuz gençlere umut aşılamalı…
Okumanın, kitabın değerini anlatmalı…
Hedefi olan, onurlu, vicdanlı ve dürüst bireylerin yetişmesine katkı sağlamalı…

Mücadele eden, elindekine şükreden ama daha iyisi için çalışan insanlar çoğalmalı. Yokluğu da varlığı da bilen, hayatı her yönüyle anlayan bireyler yetişmeli.

Gençlerimizi azimli, hırslı, üretken bireyler olarak yetiştirmeliyiz.
Dünyaya açılan, ürünlerini pazarlayabilen, İngilizce konuşabilen, özgüvenli gençlerin sayısını artırmalıyız.

Karamsarlık tohumları ekmeyin.
Haberlerinize olan güven azaldı, inanç zayıfladı.

Eskiden insanlar haber saatinde ekran başında toplanırdı. Şimdi o heyecan yok. Çünkü taraflı, güven vermeyen, umutsuzluk aşılayan içerikler çoğaldı.

Bu toplumun umuda ihtiyacı var.
Çalışma azmine, kararlılığa ve güvene ihtiyacı var.
Bu ülkeyi sevdirecek haberlere ihtiyacı var.

“Bu ülkede yaşanmaz” dedirten değil, insanları birbirine kenetleyen, aileleri güçlendiren haberler yapın. Büyük düşünün. Gazetecilerin bakış açısını zenginleştirin.

Kazaları verirken sadece acıyı değil, o olaylardan çıkarılacak dersleri de anlatın. Topluma bilinç kazandırın.

Bir de kendimize bakalım:

• Dinliyor muyuz?
• Okuyor muyuz?
• Etkili konuşabiliyor muyuz?
• “Pardon” diyebiliyor muyuz?
• “Bir şey sorabilir miyim?” demeden söze giriyor muyuz?

Kırıcı konuşmalar, bakımsızlık, işine saygı duymamak…
Bilginin değerini bilmemek…
Güvensiz ortamlar…
Sorumluluğunu yerine getirmeyen yöneticiler…
Eğitimci olup eğitemeyenler…
Yönetici olup yönetemeyenler…

Tüm bunlar toplumu zayıflatıyor.

Gelin…
Bu toplum için, gençler için birlikte çalışalım.
Gazeteciliği yeniden saygın ve sevilen bir meslek haline getirelim.
Mesleklerin kalitesini artırarak “altın günlere” birlikte yürüyelim.

Ama en önemlisi…
Kendi ayağımıza kurşun sıkmayalım.

Saygılarımla

Ayson Karabağ

Yazar-Gazeteci