Dede, Sizin Dönem Nasıldı, Anlatır mısınız?

Dede, Sizin Dönem Nasıldı, Anlatır mısınız?

Cebimizde paramız olurdu ama harcayacak yer bulamazdık.
Şekeri çuvalla, yağı tenekeyle alırdık.
Düğünlerde tam Cumhuriyet altını veya bilezik takılırdı.
Ev alan birine mutlaka hediyeler götürülürdü.
Askere giden komşularımızın çocuklarını yemeğe davet eder, cebine harçlık koyardık.

Etsiz yemek olmazdı.
Kaz ve tavuk, eve gelen misafirlere kesilirdi.
Bizim dönemde tavuk döner diye bir şey yoktu.
Öğle yemeğine giderken yolda gördüğümüz arkadaşımıza yemeğimizi paylaşırdık.

Günlük benzin, yol, yemek, çay ikramı için hiç hesap yapılmazdı.
Herkes hayatının bir döneminde mutlaka ev sahibi olurdu.
Kapı görevlerine, arsa yatırımı yapmaları için destek olurduk; “Yatırım yap, ileride lazım olur,” derdik.

Kardeşlikte samimiyet vardı.
Ticaret yapanlara hayranlık duyulurdu.
Kimsenin arkasından konuşulmazdı.
Sokaklarda, caddelerde Erzurumlu, Trabzonlu, Rizeli, Artvinli biriyle mutlaka karşılaşırdık.

Birbirimizin gözlerine bakarak selamlaşırdık.
Komşulukta saygı hakimdi.
Birbirimize destek olan çoktu.
Komşu uyarıları sayesinde çocuklar daha terbiyeli yetişirdi.

Dışarıdaki yabancılar bile bizim için birer öğretmen gibiydi.
Satış yapan gençlerden alışveriş yaparak onlara destek verilirdi.
İşlerini severek ve heyecanla yapmaları teşvik edilirdi.

Birbirimize güven vardı.
Bir sigara izmaritini yere atmaz, avucumuzda tutardık.

Ayson Karabağ

Yazar-Gazeteci