Bir Saat İçinde — Akrep ile Yelkovan

Bir Saat İçinde — Akrep ile Yelkovan

Akrep ile yelkovanın ilişkisi nedir, bilmek ister misin?
Bir saatin içine sığmış ince bir sır gibi—
ben bire giderim, sen on ikiye; zamanı birbirimize fısıldarız.

Kaçma her gün, buluşalım saatlerin gölgesinde;
gün gündüzle, geceyle dönerken biz de dönelim.
Günde yirmi dört kez dokunur ellerimiz zamana,
her dokunuş bir öpücük—kuşun kanadına benzeyen nazik bir dokunuş.

Öptürüp severim seni, usulca, korkma;
akrep misali değil, yumuşak bir saat eliyle sararım tenini—
seni sokmam, yalnızca saatleri paylaşırım.

Gecenin içinde gel gizlice, sessizce;
yavaş yavaş yaklaş, nefesin kulağımda bir tik-tak olsun.
Gece on ikide, ay pencereden bakarken,
olalım sarmaş dolaş; zamanı unutalım fakat saat bize hatırlatsın.

Her dönüşümüzde yeni bir hikâye, yeni bir iz bırakırız—
kadran üzerinde parmak izleri gibi, usul usul.
Akrep ağır ağır kıvrılırken, yelkovan çılgınca koşar;
bizse bu ritim arasında kendi duruşumuzu buluruz:
bazen bekleyiş, bazen acele, bazen durup bakışmak.

Bir saat içinde kaybolur dünya;
saatin sesi bizim şarkımız olur;
zamanın ta kendisi aşkımıza tanık,
her dakikada biraz daha yakın, her saniyede biraz daha derin.

Gel, elimi tut—birlikte kıvranalım akrebin kalbinde,
birlikte koşalım yelkovanın kanadında;
gün doğana dek sayalım saatleri,
ve her yeni çeyrekte yeniden söz verelim:
aynı saatte, aynı sessizlikte, hep birbirimize