Kalbini Kırarım Baba

Evlat, senin ağzında ne Rafi kalmış ne de durağı var. Söylediklerin ısınmadan, pişmeden, anlamadan ağzından çıkıyor. Dinlemeden, kendi anladığın şekilde konuştuğun, yazdığın için konuyu tam kavrayamıyorsun. Ego ve şeytanın seni yönettiğinde, söylediğin ya da yazdığın sözler bize kırıcı geliyor; içimiz parça parça oluyor ama çevremize bunu göstermemeye çalışıyoruz. Sabırlı olmaya çalışıyoruz, sana dayanma gücü diliyoruz. Seni anlamaya çalışıyoruz ama pes etmeyeceğiz, bekleyeceğiz. İçimizdeki heyecanı canlı tutmaya çalışıyoruz; senin bunu anlamaman sadece sana Yıllar kayıp olacak, evlat.

Konuşurken düşünmeden yazan sensin. Susan bir anne, bir babadır; sen kırıyorsun, biz ise onun kırılan kalbini özel bir yapıştırıcı ile onarıyoruz. Çevremizde kalbi kırılanı görenler, “Kırılmadı, silinmesi gerekir,” diyerek durumu geçiştiriyor. Büyükleri dinlemek, onların sözlerinden ders almak, sözleri ağzından çıkmadan önce düşünüp tartmak bir sanattır. Ağzından bir söz çıkınca artık o söz kalpleri parça parça eder. Lütfen kendini toparla, seni yetiştiren, senden önce o yollardan geçen insanlara saygı göster. Onların yaşantısına uyum sağla, aileyle yemek ye, çay sohbetlerine katıl, ziyaretleri ihmal et ve anılarını çoğalt. Ancak, anne babanı asla eleştirme; onları sadece dinle.

Hazırlayan:
Ayson Karabağ, Yazar-Gazeteci