Öğretmenim, Akıl Hocam Abdulkadir Dikme’yi Anlatır mısınız?

Köyden gelmiş, cesareti olmayan, utangaç; kitap okurken kekelenen, giyim kuşamı bilmeyen, şehir kültüründen uzak bir köy çocuğuna dokundu benim öğretmenim.

Köyden gelen o çocuğa el verdi. İçindeki ışığı ortaya çıkardı, destek oldu, yol gösterdi. Denetledi, takip etti; gerektiğinde acımasızca eleştirdi, yeri geldiğinde övdü ama hiçbir zaman 10 vermedi, 9 verdi. Şımarmasın, yolundan çıkmasın, daha sağlam adımlar atsın diye düşünen gerçek bir eğitimciydi.

Bugün karşınızda bir gazeteci ve yazar olarak durabiliyorsam, beni yetiştiren, yönlendiren, içimdeki fitili ateşleyen kişi öğretmenim Abdulkadir Dikme’dir.
Bana hep şunu söylerdi:
“Tecrübeli insanları dinle. Acı faturadan da başarı faturasından da ders al ki, aynı faturayı sen ödeme. Ödenmiş faturadan ders çıkar.”
İşte bilginin faydası budur derdi.

Bir de hep şunu eklerdi:
“Hayallerin varsa, sermayen vardır.”
Bana cesareti böyle aşılayan öğretmenimdi Abdulkadir Dikme.

İşte benim öğretmenim…

Öğretmenim giderse dağım gider
Öğretmenim giderse atam gider
Öğretmenim giderse sırtım gider
Öğretmenim giderse yolum gider
Öğretmenim giderse elim gider
Öğretmenim giderse canım gider
Öğretmenim giderse öğrenciliğim gider
Öğretmenim giderse öpülecek elim gider
Öğretmenim giderse bayramım gider
Öğretmenim giderse akıl hocam gider
Öğretmenim giderse eleştirecek aynam gider
Öğretmenim giderse övecek dilim gider
Öğretmenim giderse tavsiye alacak yerim gider
Öğretmenim giderse telefon açıp danışacağım bilgi kaynağım gider
Öğretmenim giderse sinirlerime gıda olacak desteğim gider
Öğretmenim giderse bilgi kaynağım gider
Öğretmenim giderse ışıklarım gider

Bugün ışıklarım söndü.
Gece gibi oldu.
Ellerim tutmaz, yorgun kalmış gibiyim.

Derler ki; sevgi alanda da verende de dermandır.
Ben öğretmenimden çok derman aldım, çok faydalandım.

Öğretmen Ali Rıza Binboğa’nın dediği gibi:
“Öğretmen kutsaldır; baba gibidir, anne gibidir.”
Hz. Ali’nin dediği gibi:
“Bana bir harf öğretenin kırk yıl kölesi olurum.”

İşte bu yüzden öğretmenim; hayatıma yön veren, başarılarımı gören kişidir.
Birlikte hayallerimiz vardı.

Hayallerimiz vardı…
Pertevniyal Lisesi öğrencilerine, öğretmenimin bende bıraktığı izleri onun gözlerinin içine bakarak anlatacaktık. Kitabın imza gününü yapacaktık.
Vefa Lisesi’nde, Şehremini Lisesi’nde öğrencilere seslenecektik.
“Bu yolu sen anlat ki, öğrenciler senden bir tohum alsın, bir yerden filiz versin,” derdi.

Bunları yapamadık…
Üç kitap üzerinde çalışıyordu. Onları toparlıyordu.
Onları birlikte hayata geçirecektik.

İşte benim öğretmenim Abdulkadir Dikme buydu.

Allah rahmet eylesin.
Kızının, oğlunun ve tüm sevenlerinin başı sağ olsun.
Mekânı cennet olsun.
Işıklar içinde uyu öğretmenim.

Ayson Karabağ

Gazeteci-Yazar

Bakırköy’den Haber Gazetesi