Sporda Barış ve Kardeşliğin Önemi

Spor, insanın kendini ifade etme biçimlerinden biridir. Bir topun peşinden koşarken aslında bir hayalin, bir emeğin ve ortak bir duygunun peşinden koşarız. Tribünlerde yükselen sesler sadece bir takımın değil; bir mahallenin, bir şehrin, hatta bir kültürün sesidir. Bu ses, barışla, kardeşlikle ve saygıyla yükseldiğinde spor gerçek anlamını bulur.

Ne yazık ki geçtiğimiz hafta Erzurumspor ile Amedspor arasında oynanan maçta yaşananlar, bu anlamın ne kadar kolay zedelenebileceğini bir kez daha gösterdi. Erzurumspor’a yönelik yapılan saldırı, yalnızca bir takıma değil; sporun ruhuna ve ortak vicdanımıza yapılmış bir saldırıdır. Bu olay, hangi takımın taraftarı olursak olalım hepimizi derinden yaralamıştır.

Bu saldırıyı en açık ifadelerle kınıyoruz. Çünkü spor, düşmanlık üretmek için değil; dostluk kurmak için vardır. Rakip olmak, düşman olmak demek değildir. Aynı sahada ter döken sporcular, farklı formalar giyseler de aynı emeği, aynı tutkuyu paylaşırlar. Tribünlerdeki her tezahürat bir sevdanın ifadesidir; fakat bu sevda, başka bir sevgiyi yok sayarak büyüyemez.

Bugün, sporun barış diliyle konuşması gerektiğini bir kez daha hatırlatmak zorundayız. Çocuklarımızın izlediği, gençlerimizin örnek aldığı bu alan; onlara öfkeyi değil, empatiyi öğretmeli. Spor birleştirmeli, bölmemeli. Kardeşlik duygusunu pekiştirmeli, ayrışmayı değil yakınlaşmayı sağlamalıdır.

Erzurumspor camiasına geçmiş olsun dileklerimizi iletiyor, bu tür olayların bir daha yaşanmaması için herkesin sorumluluk alması gerektiğini vurguluyoruz. Unutulmamalıdır ki sporun gerçek galibiyeti, skor tabelasında değil; tribünlerdeki barışta, sahadaki saygıda ve şehirler arasındaki kardeşlikte yazılır.

Neşat Yalçın Nasifoğulları
Yöresel Doğal ve Organik Köy Ürünleri – Kadıköy, İstanbul