Torunumun annesi, bisiklet sürerken bana sürekli dikkatli olmam konusunda tembih ediyor. Ancak zamanla anladım ki aslında beni en sıkı denetleyen kişi torunumun kendisiymiş. Sürekli beni takip ediyor, uyarıyor ve “Dede, buradan gideceğiz.” diyerek doğru yolu gösteriyor. Artık anladım ki annesinin bana “Deden dikkat etsin.” demesine gerek yok; çünkü ben torunumun sıkı kontrolü altındayım.

Torunumla birlikte bisiklet sürerken çevremizdeki güzellikleri, hafif esen rüzgârı, denizin kokusunu, yolları ve karşımıza çıkan küçük engelleri birlikte yaşadık. Bazen düştük, bazen kalktık ama her anı büyük bir mutlulukla paylaştık.

Eve döndüğümüzde bizi kızım Birçe ve sevimli dostumuz Cunnır karşıladı. Kızım, “Nerelere gittiniz?” diye sordu. Torunum ise gururla, “Annemin öğrettiği yoldan gittik, aynı yoldan geri geldik.” dedi. Ben farklı bir yoldan dönmeyi önerdim ama hemen itiraz etti: “Hayır dede, annem buradan gidip yine buradan dönmemizi söyledi.”

Annesinin sözünü dinleyen böyle bir toruna sahip olduğum için kendimi çok şanslı hissediyorum. Allah, torun sahibi olmayı isteyen herkese bu mutluluğu nasip etsin.

Benim torunum evimizin neşesi, evimizin balı, en güzel oyuncağı ve en değerli mutluluğudur. Üstelik ben ondan çok şey öğreniyorum. İzlediği çizgi filmlerden, okuduğu kitaplardan öğrendiği yeni bilgileri benimle paylaşırken, benim de zihnimde yeni pencereler açılıyor.

Sevgili torunum, senden gerçekten çok şey öğreniyorum. Bunun için sana teşekkür ediyorum. Hayatın boyunca yüzün hep gülsün, yolun açık, günlerin sağlık, mutluluk ve başarıyla dolu olsun.
Deden
Ayson Karabağ