Ev Gençleri Olduğu Bir Dönem Yaşıyoruz

Günümüzde, anne ve babalar çocuklarına kıyamıyor; onları el bebek gül bebek büyütüyorlar. Çocuklarını ekmek almaya bile gönderemiyor, sabah erken kalkmaya zorlamıyorlar. Daha özgür, daha rahat bir ortam sunarak, çocuklarının her istediğini yerine getiren bir anlayış hâkim oldu. “Aman kırılmasınlar, aman üzülmesinler” diye, çocuklar neredeyse hayatın zorluklarından tamamen uzak tutuluyor.

Evlerdeki sohbetler artık yok oldu, büyükler eve girdiğinde bir araya gelme geleneği kayboldu. “Uzan oğlum, uzan. Saygı mı olurmuş bununla?” diyen anneler türedi. Bu anlayış, saygıyı ve sevgiyi yok etti. Çocuklara rahatlık aşılandı, lüks ve en iyi olan şeylerle şımartıldılar.

Sonuç olarak, çocukların uyku saatleri değişti, beslenme alışkanlıkları bozuldu, konuşma tarzları farklılaştı. Saygı bitti. Uykudan gözlerini bile açamaz hâle geldiler, odalarından çıkmaz oldular. Gece 02.00-03.00 saatlerinde bile bir şeyler istemeye başladılar. Bu duruma, annelerin tutumu sorumlu tutuluyor.

Okuyalım, Okutalım

Saygılarımla

Cahit Koca