Eşlerin Sitemi: Destek Yerine Engel Olmak Neden?

Bir ömür boyu aynı yolda yürümeye söz verip, el ele hayata çıkan eşler…
Kimi zaman maddi sıkıntılarla yüzleştiler, kimi zaman yoklukla mücadele ettiler.
Yemediler, içmediler ama arsız da olmadılar. Sırlarını kimseye açmadılar, acındırmadılar, kimsenin kapısını çalmadılar.
Yokluk içinde misafir ağırlamayı, yaşlıya hürmet etmeyi sürdürdüler.
Evlerine yeni bir eşya girdiğinde, kurban kesip komşularıyla paylaştılar. Kimsenin malında gözleri olmadı.

Çalışarak, hayal ettikleri yuvayı büyüttüler. Çocuklarını yetiştirdiler, kendi ayakları üzerinde durmaları için emek verdiler.
Zaman zaman “Baban bilir” diyerek babaya, “Annen bilir” diyerek anneye bıraktılar. Eşler arasında görev paylaşımı yaparak, omuz omuza mücadele ettiler.

Ama ne olduysa yıllar geçtikçe oldu…
Olgunlaştık, geliştik, büyüdük ama saygıyı unuttuk.
Mesleğe değer vermeyi unuttuk.
Eşimizin çıkardığı gazeteyi alıp okumadık. Yazdığı kitabı yanında alıp desteklemedik. Başarısı için bir “aferin” demedik, bir pasta kesip sevinmedik.

Oysa üretmek, hayallerin peşinde koşmak, kendini geliştirmek bir meziyettir.
Soru şu:
Bir insanın yoluna ışık tutmak, destek olmak varken; neden engel çıkarılır?

Bu satırlar, eşlere ders niteliğinde bir hatırlatmadır:
Birlikte yola çıkılan hayat yolunda, gerçek destek yalnızca zor günde omuz vermekle değil; başarıyı takdir etmek, emeği yüceltmekle olur.

Ayson Karabağ

Yazar-Gazeteci-Yönetmen