Bir Baba Evlatla Dertleşmez mi?

Baba, evladına küsmez.
Baba, evladını başkalarına şikâyet etmez.
Teyzeye, dayıya, halaya, amcaya, komşuya gidip evladının kusurunu anlatmaz.

Baba, evladının sırrını kimseye söylemez.
Evlat, babaya sırdaş olabilir.

Baba, evladını yoldaş gibi görmez.
Baba, evladına annesini ya da babasını kötülemez.
Baba, evladına travma yaşatmaz.

Çocuklarla arkadaş olunmaz.
Çocuklarla dertleşilmez.
Çocuklara büyüklerin sıkıntıları yüklenmez.

Anne ve baba; çocuklarına sadece bir model olmalıdır.
Onlara sağlam durmayı, ayakta kalmayı, doğru yolda yürümeyi öğretmelidir.
Çocuklarınız sizi örnek alır; fakat siz onların arkadaşı değil, rehberi olursunuz.

Baba, evladının düşmesini, pişman olmasını istemez.
Ama hayatın derslerini öğrenmesi için bazen uzaktan izlemek zorunda kalır.

İçi yanar, yüreği sızlar;
ama her zaman merhametle değil, gerektiğinde mesafeyle de öğretmeyi bilir.

Eğer babalıkla öğretmenliği bir arada taşıyabilirseniz,
çocuğunuzu korkuyla değil umutla yetiştirirsiniz.

Acıyarak değil, yol göstererek büyütürsünüz.

Evlatlarınıza sadece baba olmayın;
onlara model olun, öğretmen olun.

Ayson Karabağ

Yazar-Gazeteci