Sanatçı Ali Rıza Binboğa Sorduk    ? Kayserili Niyazi Binboğa Nasıl Bir Abiydi?

Niyazi Binboğa; kişiliğinde hem samimiyeti hem de ince bir mizahı barındıran, çağdaş düşünceli, aile bağları son derece güçlü bir abiydi. Büyüklerine saygıyı, küçüklerine sevgiyi en güzel şekilde hissettiren; etrafına sıcaklık ve güven veren bir karaktere sahipti. Zaman zaman erken parlayan bir yıldız gibi hayatımıza dokundu ama ardında sevgi dolu, unutulmaz izler bıraktı.

Bugün burada Niyazi Binboğa’yı anarken anlatılan anılar; bir yandan gözlerimizi yaşartıyor, bir yandan da yüzümüzde tebessüm oluşturuyor. Onun hayatı; hem hüzün hem de kahkaha ile yoğrulmuş, iz bırakan bir hikâyeydi. Sevdiklerinin çocuklarında, torunlarında yaşatılan isimlerle hatırası nesilden nesile taşınan, yeri asla doldurulamayacak bir abiydi. İyi ki böyle bir abim oldu, iyi ki onunla güzel anılar biriktirdim.

Abi Nedir, Ne Demektir?

“Abi, baba yarısıdır” derler… Ve o, bu sözün gerçek karşılığıydı. Babamızın yokluğunda onun yerini dolduran, bize hem yol gösteren hem de arkamızda dağ gibi duran biriydi. Aileyi bir arada tutan, birleştiren, sevgiyi çoğaltan bir karakterdi. Benim için abim, gerçekten de tam anlamıyla bir baba yarısıydı.

Abi Kime Denir?

Abi; sadece bir hitap şekli değil, aynı zamanda bir güven, bir sığınak ve bir yol göstericidir. Kardeşler arasında samimiyetin, sevginin ve bağlılığın ifadesidir. Kimi zaman “canım”, “kardeşim”, “aslanım” gibi sıcak sözlerle, kimi zaman da esprili hitaplarla ifade edilen ama her durumda derin bir anlam taşıyan bir bağdır.

Niyazi Binboğa Abım…

Abin giderse;
dağın gider,
baba yarın gider,
sırtın gider,
yolun gider,
elin gider,
canın gider…

Işıkların söner.
Akıl danışacağın, yol soracağın kapın gider.
Çocukluğun gider.
Öpülecek elin gider.
Bayramın gider.
Yaşlandığında yaslanacağın çınarın gider.
Arkadaki dağın gider.
Evindeki ışık söner.
Gökyüzündeki yıldızların söner…

Benim abim;
sözünün eri,
sır saklayan,
zalime boyun eğmeyen,
insanı insan olduğu için seven,
yerdeki bir canlıya bile kıyamayan merhametli bir yürekti.

İşte benim Niyazi Binboğa abimde hissettiklerim… Kalbimde kalanlar, aklımda yer edenler bunlar. O, bu dünyadan hoş bir seda bırakarak geçti. Veda ederken hem ağlattı hem de güldürdü. Onun o güzel mizahı, o sıcak halleri hep anlatıldı, anlatılmaya da devam edecek.

Nurlar içinde uyu abim… Mekânın cennet olsun. Allah rahmet eylesin.

Unutmayalım; abiler hayattayken kıymetleri bilinmeli, birlikte geçirilen zaman çoğaltılmalı. Küslükler, kırgınlıklar bir kenara bırakılmalı. Çünkü bir gün gidince; ne küslük kalır ne kırgınlık… Abiye küsülmez, abiye darılınmaz.

Bakırköy’den Haber Gazetesi