Cumhuriyet Köyü’nde Kalbimde İz Bırakan Bir İnsan: Nurettin Sadi’nin Hikâyesi

Cumhuriyet Köyü’nde kalbimde derin izler bırakan merhum Nurettin Sadi’yi tanıtmak istiyorum. Kendisi Sümerbank’ta çalışan; şık giyimi, tatlı dili, saygılı ve zarif duruşuyla herkesin gönlünde yer etmiş gerçek bir beyefendiydi. Sokakta, caddede nerede görse beni durdurur; hâlimi hatırımı sorar, annemi sorar, ilgisini ve sevgisini hiç esirgemezdi. Daha çocuk yaşlarımda sevginin mayasını kalbime yerleştiren insanlardan biriydi.

Çocukluk yıllarım… Henüz on yaşlarındaydım. Ayakkabı boyardım. Bana özellikle ayakkabı boyatan, bunu sadece para kazanmam için yapan bir adamdı. Kahvede çalıştığım zamanlar olurdu; gelir, çayını içer, kahvedeki herkese çay ısmarlar, fazlasıyla hesabı öderdi. Cömertliği, inceliği ve insan sevgisiyle herkese örnek olurdu.

Cumhuriyet Köyü’ne her gidişimde içimi büyük bir heyecan kaplardı. Çünkü dedem, ninem, dayım, halam dışında köydeki komşular ve çevredeki herkes bizlere “Huri’nin çocukları” diyerek kucak açar, sevgilerini açıkça gösterirdi. Bu insanların bakışları kalbimize nakış gibi işlendi. Kulaklarımızda sesleri, gözlerimizde güler yüzleri kaldı. Yardımseverliğiyle, şık giyimiyle gerçek bir beyefendiydi Nurettin Sadi.

Sümerbank’a giderdik; ayakkabı, kumaş alırken elinden geleni yapar, biz çocuklara hayal kurdururdu. “Ben de böyle şık biri olayım, iyi bir işim olsun” dedirten, yarınlara umut aşılayan insanlardandı.

Fotoğraflarını aradım ama ne yazık ki elimde çok az kare var. Sadece düğünümde çekilen videoda görüntüleri yer alıyor. Büyük bir eksiklik… Meğer birlikte fotoğraf çektirmeyi ya unutmuşuz ya da hiç aklımıza gelmemiş. Kızı Banu’yu aradım, elindeki fotoğrafları istedim. Kucağında Banu Sadi’nin çocukları Aytuğ ve Aytül…
Dede–torun sevgisini anlatan o fotoğrafı nasıl koyabilirim diye uzun uzun düşündüm.

İki torununun yanaklarına kondurduğu öpücüklerde sevgiyi, şefkati, alınan vitamini ve yüklenen mutluluğu görmek mümkün.
Torun baldır, yemeye doyamazsın.
Torun ceviz içidir, yemeye kıyamazsın.
Torun umuttur; hayalleri süsleyen filizlerdir.
Torun, kökleri geleceğe taşıyan; geçmişi yeni nesillere anlatandır.

Nurettin Sadi’ye Mektup Gibi…

Cumhuriyet Köyü Derneği’ne gittiğimde aklıma gelen ilk on kişiden birisiniz. Cumhuriyet Köyü’ne sevgi mayasını veren on kişiden biri… Köyümüz için her şeyin en iyisini isteyen, örnek bir köy olmasını arzulayan insanlardandınız.

Kaz Gecesi tam Cumhuriyet Köyü’ne yakışır şekilde yapıldı. İçinde sevgi vardı, saygı vardı; hâl hatır soruldu. Gözlerde sevinç, yüzlerde mutluluk vardı. Eller şifa gibi değdi insanlara.

Dayım… Allah mekânını cennet etsin. Nurlar içinde uyu. Peygamber Efendimize komşu ol.
Bizler hâlâ sizlerin mayasıyla yoğurt yapıyoruz. Bu maya devam etsin diye, derneğin yönetiminin daha iyi çalışacağına inanıyorum. Çünkü maya sağlam olursa yoğurt da güzel olur; yağlı sütten çıkar.

Cumhuriyet Köyü’nde pek çok yıldız var. Cumhuriyet Köyü insanı sürgünlerden gelmiş, yorulmuş, sıkıntı çekmiş ama birbirinden hiç vazgeçmemiştir. Bizler de köyümüzden geldik; metropol şehirlerde yaşasak da burnumuzun direği köyde sızlar.

Cumhuriyet Köyü insanlarından beslendiğimizi, o sevgiyi sizlerden aldığımızı unutmayalım. Gelin bu sevgiyi çoğaltalım, çevremize yayalım, hak ettiği yerlere taşıyalım. İz bırakan insanlarımızın; filmlerde, dizilerde, kitaplarda, şarkılarda, türkülerde, şiirlerde ve afişlerde yer alması için hep birlikte çalışalım.

Ayson Karabağ
Yazar – Gazeteci – Yönetmen