Ben bir işçi babanın evladıyım. Hayatın zorluklarını yaşayarak büyüdüm. Kendi dönemimde dertlerle mücadele ettim, vefasızlıkla tanıştım ve zaman zaman içimde derin yaralar açan olaylarla karşılaştım.
Peki, bizi yaralayan insanlara karşı neden bazen bu kadar duyarsız kalıyoruz?
Küçümseyici sözlere ve alaycı konuşmalara maruz kaldım.
“Sen anlamazsın!” diyerek beni küçümseyenlerle karşılaştım. Şaka adı altında yapılan alaylara, insanın kendisini değersiz hissetmesine neden olan sözlere göğüs gerdim. Yüzüme başka, arkamdan başka konuşan insanları da gördüm.
Zamanla anladım ki bazı insanların yalnızca bir yüzü yokmuş. Menfaatine göre değişen, farklı ortamlarda farklı davranan insanlarla da karşılaşıyormuşuz.
Kimi zaman ayağınıza basarak sizi yerinizden etmeye çalışanları, yüksek sesle konuşarak sizi baskı altına alanları gördüm. Hatalarınızı büyütüp sizi zor durumda bırakan, sonra da kendisini haklı çıkarmaya çalışan insanlarla yaşadım.
Bütün bunlar içimde yaralar açtı. Vefasızlığı tanıdım, haksızlığı gördüm. Ancak bir şeyi de öğrendim: Dertler beni güçlendirdi, yaralarım bana hayatı öğretti.
Bana yara açan insanlarla aynı hayatta büyüdüm ama kendime bir söz verdim: Ben başkasına yara açmayacağım. Beni üzenlerin yolundan gitmeyecek, bana yapılanları başkalarına yapmayacağım. Çünkü insanın yaşadığı acılar, başkalarını incitmek için bir bahane değil; daha anlayışlı ve vicdanlı olmak için bir ders olmalıdır.
Sizlere de tavsiyem şudur:
İyi niyetinizi kaybetmeyin. İnsanlara karşı üslubunuzu ve karakterinizi bozmayın. Haksızlıklarla karşılaşsanız bile kendi yolunuzda yürümeye devam edin. Herkese kendinizi anlatmak, her tartışmada haklı çıkmak zorunda değilsiniz. Bazen en büyük cevap, duruşunuzu bozmadan yolunuza devam etmektir.
Her şeyden önce, sahip olduklarınıza şükredin. İçinde bulunduğunuz şartları küçümsemeyin. Hayatınızın hangi noktasında olduğunuzu gizlemekten çekinmeyin. Nereden geldiğinizi bilmek, nereye gideceğinizi anlamanın en önemli adımlarından biridir.
Ben yokluk içinde büyümüş, bir işçi babanın evladı olmaktan utanmayan bir insanım. İyi ki bu yollardan geçmişim, iyi ki mücadele etmişim. Çünkü yaşadığım her zorluk bana bir şey öğretti.
Bugün geriye dönüp baktığımda, üzerime yapışan hayatın tozlarını ve kirlerini mücadele ede ede temizleyerek bugünlere geldiğimi görüyorum. Her düşüşten bir ders çıkardım, her yaradan bir tecrübe kazandım.
Unutmayın sevgili okuyucularım: İnsan, yaşadığı zorluklarla değil, o zorluklar karşısında gösterdiği duruşla büyür.
Siz de geçmişinizden utanmayın, yaşadığınız acılara yenilmeyin. İyi niyetinizi koruyun, kendinize inanın ve mücadele etmekten vazgeçmeyin.
Çünkü insanın geçmişi ne kadar zor olursa olsun, geleceğini güzelleştirmek kendi elindedir.
Sevgiyle, saygıyla ve umutla kalın.
Yazar – Gazeteci Ayson Karabağ
Bakırköy’den Haber Gazetesi
