Kitapla Kurulan Bağ: Bir Alışkanlıktan Fazlası..

Dijital çağın baş döndürücü hızında ilerlerken, elimizden düşmeyen ekranların gölgesinde sessizce kaybettiğimiz bir dost var: kitap. Oysa kitap, sadece bilgiye açılan bir kapı değil; insanın kendisiyle yaptığı en derin yolculuğun da anahtarıdır.

Bugün öğrencilerle, öğretmenlerle ve velilerle yaptığımız her sohbetin ortak bir cümlesi var:
“Hocam, okumak istiyoruz ama alışkanlık kazanamıyoruz…”

Tam da bu noktada şu soruyu sormak gerekiyor: Okuma alışkanlığı gerçekten zor mu, yoksa biz mi onu zorlaştırıyoruz?

Okumaya başlamak çoğu zaman büyük hedeflerle erteleniyor. “Her gün 50 sayfa okuyacağım”, “Ayda 5 kitap bitireceğim” gibi iddialı kararlar, birkaç gün sonra yerini sessiz bir vazgeçişe bırakıyor. Oysa alışkanlık dediğimiz şey, büyük adımlarla değil; küçük ama istikrarlı yürüyüşlerle oluşur. Günde 10 sayfa… Hatta bazen sadece birkaç sayfa… Ama her gün.

Bir diğer mesele, doğru kitapla buluşamamak. Okuma alışkanlığı, zoraki seçilmiş kitaplarla değil; merak uyandıran metinlerle başlar. Polisiye sevene felsefe dayatmak, okumayı değil, kitaplardan uzaklaşmayı öğretir. Okur, önce kendini okumalıdır; neyi sevdiğini, neyle bağ kurduğunu keşfetmelidir.

Elbette ortam da önemlidir. Gürültü içinde, bildirim sesleri arasında okunan metinler zihinde iz bırakmaz. Okumak biraz da ritüeldir: Sessiz bir köşe, iyi bir ışık, belki bir fincan çay… Zihin o ortamı “okuma zamanı” olarak kodladığında süreç kolaylaşır.

Okuma alışkanlığı bireysel olduğu kadar sosyal bir eylemdir de. Okunan bir kitabı paylaşmak, tartışmak, üzerine konuşmak; metni zihinde derinleştirir. Bu yüzden kitap kulüpleri, okuma grupları ya da sınıf içi kitap sohbetleri alışkanlığı pekiştirir.

Şunu da unutmamak gerekir: Okumak sadece akademik başarı için değildir. Okuyan birey; empati kurar, kelime hazinesini geliştirir, düşünmeyi öğrenir. Hayata tek pencereden değil, çoklu perspektiften bakar.

Belki de en kritik nokta şu: Okumak bir görev değil, bir ihtiyaçtır. Susadığımızda su içmek ne kadar doğalsa; zihnimiz yorulduğunda kitaplara yönelmek de o kadar doğal olmalıdır.

Bugün kendimize küçük bir söz verelim:
Büyük hedefler değil, küçük ama sürekli adımlar…

Çünkü kitapla kurulan bağ, bir alışkanlıktan fazlasıdır.
O bağ kurulduğunda insan, sadece sayfaları değil; kendi ufkunu da çevirmeye başlar.
Eğitim Yöneticisi
Ali Cenap KUŞ

Bakırköy’den Haber Gazetesi