Üzüntü İnsanı Çürütür

Hayatı bol bol gülerek yaşa.
Kız ama yaşa, öfkelen ama yaşa.
Dövüş, savaş ama yine de yaşa.
Türkü söyle, şiir yaz, sev ve sevil ama yaşa.

Taşlara, yollara, kıyılara içinden geleni yaz;
Bırak, kimse okumasın… Yeter ki sana faydası olsun.
Ama insana dokun, insana el uzat,
İnsanın gözlerindeki sevgiyi gör.

Bir çocuğu sevindir, ama kendini üzme.
Kız, bağır, öfkelen;
Ama kendine dert edecek kadar üzülme.

O mutlu günde sevinçten yerinde duramıyorsan,
O sıkıntılı günde de yerinde sağlam durmayı bil.
O gölgeyi, o bulutları sabırla geçebilirsin;
Çünkü o gölge, o sis sabrın yoludur.

Ağzını bozmadan, kalp kırmadan,
Öfkeye kapılmadan umut kapılarını açabilen ne mutlu insandır.
Her akşam kendini formatla,
Her gün kendini yenile.

Kafandaki çöpleri çöpe atmayı bil,
Üzüntülerini sırtında taşıma.
Seni çürütmeden, sen onları çöpe atmayı öğren.

Ayson Karabağ

Yazar-Gazeteci-Yönetmen