Beni Bilmeden İncittiğini Öğrenmek İstemez misin?

Gel, Konuşmak  yerine Susalım.
Gel, geçmişi unutalım; bugün konuşalım.

Gel Biz Acıya dayandık ama sen özülme

Gel artık sus Konuşma Eleştirme

Gel, köyde geçen günlerimizi konuşmayalım.
Gel, tarlada çalıştığımızı, konuşmayalım
patates topladığımızı, Konuşmayalım
tezek biriktirdiğimizi konuşmayalım,

Gel, çocukluk günlerimizdeki abiliği konuşmayalım.
“İşçinin çocuğu işçi olur” diyenleri konuşmayalım.
“Babasının maaşı yüz yıkamaz” diyenleri de…Konuşmayalım

Gel, kardeşine “cahil” diyenleri konuşmayalım.
Okuma yolunda destek olmayanları, Konuşmayalım
kardeşlerinin arkasından sürekli konuşanları, Konuşmayalım
emeğiyle mücadele eden kardeşlere destek vermeyenleri de…Konuşmayalım

“Ehliyeti boşuna alıyorsun, biz kim araba kim” diyenlerde  Konuşmayalım
çocukluğumda eğitim eksiklerimi görmeyenleri, Konuşmayalım
gençliğimde “sen bilmezsin” diyen abileri, Konuşmayalım
“Liseyi bitirmeyen ne bilir” diyenleri konuşmayalım.

Kardeşiyle alay edenleri, Konuşmayalım
kardeşini  çevresini kötüleyenleri de…Konuşmayalım

En iyisi susalım.
Asla kaşımayalım.
Yaklaşmak yerine mesafe koyalım.
Beklemek yerine unutmayı konuşalım.

Peki, neyi özlediğimi biliyor musun?

Kardeşimle  tezek topladığımız günleri özledim.
Kardeşimle patates taşıdığım günleri özledim.
Aynı yatakta uyuduğumuz geceleri özledim.
Ayakkabı boyacılığı yapıp anneme para getirdiği günleri özledim.

Ben, birlikte çalışan  kardeşimi özledim.

Ben Eleştirenleri Yerden Yere Vuranları Unutmak istiyorum

Ama aklımda kalanlar;
hep eleştiren,
hiç beğenmeyen,
cahil gören,
bilgisiz diyen,

Tahsilimi Var 
anlamaz sanan,
arkadan konuşan,
yüzüme gülen ama iki yüzlü, Kardeşlerden Mesafeli Olalım

Kardeşini Eleştirenler Donsun Yaptıklarımıza  Baksın

Gözün açık olsun.
İyi görünen her şey, iyi olmayabilir.

Kardeşler Arasında İlişkilere Önem Verin

Kardeşler arasında fark edilmeden yaşanan kırgınlıklar, eleştiriler ve incitici sözler zamanla derin yaralara dönüşür. Ezilen, susan, acısını içine atan kardeşler; yaşadıklarını dile getirmeden, her şeyi yüreğinde taşır. Oysa kalan yaraları kaşımak değil, onarmak gerekir.

Hayatın içinden geçmiş, acılarla olgunlaşmış insanlar bilir ki kardeşlikte yaşanan kırılmalar kolay silinmez. Yıllar geçse de yüreklerde kalan izler kaybolmaz. Birçok kişi “Ben acıyı kendime yastık yaptım” der; yine de büyüklerin üzülmesini istemez, susmayı tercih eder.

Bu yazı, yaşanmışlıklardan çıkarılan derslerin bir paylaşımıdır. Amaç; kardeşler arasında iletişimi güçlendirmek, birbirini yıkmadan, kırmadan, incitmeden yaşamayı hatırlatmaktır. Çünkü sevgiyle kurulan bir bağ, suskunlukla büyüyen acılardan çok daha değerlidir.

Unutmayın; aradan 50 yıl geçse bile kalpte kalan acılar silinmez. Bu yüzden siz siz olun, kardeşler arası ilişkilere önem verin. Birbirinizi kıran, döken değil; anlayan, onaran ve sahip çıkan olun.

Ayson Karabağ

Yazar-Gazeteci