Ders Vermek, Ders Almak?

Değerli Okurlarım,

Toplumun en büyük yanılgılarından biri, öğütleri yalnızca başkalarına vermektir. Oysa her öğüt, önce sahibini sınar. Yazdığım bu satırlar hem size hem de bana ayna olsun. Çünkü ders vermek, aynı zamanda ders almayı da bilmektir.

Bugün değerlerimizi tüketiyor, vefayı unutuyor, bereketin kıymetini küçümsüyoruz. İnsan ilişkilerinde samimiyet azalıyor, kurumlarda adalet zayıflıyor, toplumun hafızası ise giderek silikleşiyor. Oysa toplumun hafızası, bireyin vicdanıyla başlar. Kendine ders vermeyen, başkasına ders veremez. Kendini sorgulamayan, başkasını da düşündüremez.

Eleştiri, önce insanın kendisinden başlamalıdır.

Çoğu zaman başkasını suçlamayı kolay buluyoruz. “Onlar yanlış yaptı.” demek, “Ben nerede hata yaptım?” diye sormaktan daha kolay geliyor. Ancak hakikate rahatlıkla değil, cesaretle ulaşılır. Bu cesaret, önce insanın kendisine bakmasını gerektirir. Kendi eksiklerimizi görmeden başkasına ders vermeye kalkarsak, söylediklerimiz yalnızca boş bir öğütten ibaret kalır.

Vefa, yalnızca geçmişe değil, bugüne ve geleceğe karşı da bir borçtur. Bereket, yalnızca soframızda değil, düşüncelerimizde ve davranışlarımızda da kendini gösterir. Değerlerimizi küçümsemek, aslında kendi köklerimizi küçümsemektir. Köklerinden kopan bir toplum hafızasını kaybeder; hafızasını kaybeden toplum ise zamanla yönünü şaşırır.

Peki, hayatımızda ders almaya, uyanmaya, hatırlamaya ve köklerimize yeniden dönmeye ne dersiniz?

Unutmayalım ki hakikat, birbirimize yalnızca öğüt verdiğimizde değil, birbirimizden ders almayı da öğrendiğimizde çoğalır. Öğüt vermek bir çağrıdır; öğüt almak ise bir sorumluluktur. Bu sorumluluğu yerine getirmeyen bir toplum, kendi geleceğini de tehlikeye atar.

Bugün sizlere çağrım şudur: Önce kendimize ders verelim, sonra başkalarına. Önce kendi vicdanımızı sorgulayalım, sonra toplumu eleştirelim.

Çünkü bireyin vicdanı, toplumun hafızasını oluşturan ilk taştır. O taş sağlam değilse üzerine kurulan hiçbir yapı uzun süre ayakta kalamaz.

Gelin, birbirimizi yargılamadan önce kendimizi sorgulayalım. Başkalarının hatalarını saymadan önce kendi eksiklerimizi görelim. Ders vermeyi bildiğimiz kadar ders almayı da bilelim. Çünkü insanın gerçek olgunluğu, yalnızca ne bildiğiyle değil, öğrendiklerini hayatına ne kadar yansıttığıyla ölçülür.

Sağlıklı günler dilerim.

Neşat YALÇIN Nasifoğulları
Kadıköy / İstanbul