MAAŞLAR VEKİLE GİTTİ

Bu nice düzendir bu nice ahlak
Milletin hakları vekile gitti
Asıl biz, vekil siz burası mutlak
Ama bütün haklar vekile gitti

Nerdesin ey vekil çıkmıyor sesin
Bizleri görmeye yok mu hevesin
Emekli boş kuru cüzdan mı yesin
Bütçenin tamamı vekile gitti

Bu nice hakemdir bu nice futbol
Gariban emekli, yine yedin gol
Asıl a bütçe yok, vekile bol, bol
Çalıştık, didindik, vekile gitti

İtiraz gelmedi tek bir vekilden
Uykusu derindir acizdir dilden
Emekli şok oldu gitti acilden
Doktorlar ilaçlar vekile gitti

Emeklim kendini saldı çayıra
Çayırda çimen yok çıktı bayıra
Ya bizim vekili kimler doyura
Canımız kanımız vekile gitti

Aklıma düşünce Mustafa Bekri
Şu kısa boyuyla kilolu şükri
Bir kere sorulmaz milletin fikri
Oylar tıpış, tıpış vekile gitti

Yetişsin imdada can Dadaloğlu
Dilimiz bağlıdır gönlümüz dağlı
Nerede Şêh Şamil hani Köroğlu
Yetişin maaşlar vekile gitti

Zamlar ezdi bizi eyledi dümdüz
Ah çeker inleriz her gece gündüz
Vekilin maaşı bizden yüz kat yüz
Varımız yoğumuz vekile gitti

İki sır sakladım bakiye oldu
Haklarım vekile hediye oldu
Bu şiir de serbest kafiye oldu
Manası mantığı vekile gitti

Hey canım emeklim bağır ha bağır
Seni kim duyar ki kulaklar sağır
Mürsel’i Sinan’ım sen türkü çağır
Davulum zurnamda vekile gitti

Mürsel Sinan

Bakırköy’den Haber Gazetesi