Yabancı Göz Terazidir?
Öğretmenlerimizi Sorgulamayalım, Çocuklarımızı Sorgulayalım
Anne ve babaların en büyük düşüncesi, çocuklarını geleceğe en iyi şekilde hazırlamaktır. Öğretmenlerimizin amacı da çocuklarımızı yalnızca derslerde başarılı yapmak değil; onları topluma hazırlamak, öğrenmeyi ve okumayı sevdirmek, derslere olan ilgilerini artırmak ve arkadaşlarıyla uyum içerisinde yaşamalarını sağlamaktır.
Bu nedenle öğretmenlerimizle el ele, gönül gönüle hareket etmeliyiz.
Bizler anne ve babalarımızdan öğretmenlerimize nasıl saygı duymayı öğrendiysek, aynı sevgi ve saygıyı çocuklarımıza da aktarmalıyız. Öğretmene değer vermek, öğretmeni dinlemek ve onun gözlemlerinden yararlanmak eğitim sürecinin önemli bir parçasıdır.
Çocuklarımızı dinleyelim, ama öğretmenlerimizi de dinleyelim
Çocuklarımız okuldan geldiğinde yaşadıklarını elbette anlatacaktır. Ancak yalnızca çocuğumuzun anlattıklarıyla hareket ederek öğretmeni sorgulamak veya eleştirmek doğru olmayabilir.
Çocuğumuzu dinleyelim; fakat öğretmenimizin de görüşünü alalım.
Çünkü “Yabancı göz terazidir.”
Bir öğretmen, öğrencisini sınıf ortamında gözlemleyen kişidir. Derslere ilgisi var mı? Dersi dinliyor mu? Okul kurallarına uyuyor mu? Arkadaşlarıyla iletişimi nasıl? Ders sırasında konuyu gözleriyle takip ediyor mu? Sorumluluklarını yerine getiriyor mu?
Bunlar, bir velinin evde her zaman göremeyeceği ayrıntılardır.
Bu nedenle öğretmenimize:
“Hocam, çocuğumla ilgili gözlemleriniz benim için çok önemli. Derslere ilgisi nasıl? Dersi dinliyor mu? Kurallara uyuyor mu? Arkadaşlarıyla ilişkileri nasıl? Eksik gördüğünüz yönleri nelerdir?”
Öğretmenin verdiği bilgileri dikkate alarak çocuğumuzun eksiklerini birlikte tamamlamaya çalışmalıyız.
Çocuklarımızı el bebek, gül bebek yetiştirmeyelim
Çocuklarımızı hayatın bütün zorluklarından uzak tutarak yetiştirmeyelim.
Ayakları yere bassın. Hayatı tanısın. İyiyi de kötüyü de görerek öğrensin. Sorumluluk alsın, kurallara uymayı öğrensin.
Okula zamanında gitmeyi, okul kıyafetlerine ve okul kurallarına uymayı, öğretmenlerine ve arkadaşlarına saygılı davranmayı öğrenmelidir.
Çocuğumuzun her sorununu anne ve baba olarak çözmek yerine, onun kendi ayakları üzerinde durmasına da fırsat vermeliyiz.
Öğretmenlerimizle yan yana duralım
Öğretmenlerimiz bizim karşımızda değil, çocuklarımızın geleceği için bizimle aynı taraftadır.
Bu nedenle öğretmenlerimize giderek:
“Benim çocuğumla neden böyle konuştunuz?”
şeklinde hesap soran bir anlayış yerine;
“Çocuğumun eğitiminde size nasıl yardımcı olabilirim?”
Öğretmenimizin yaptığı her uyarıyı hemen eleştirmek yerine, önce nedenini anlamaya çalışmalıyız.
Bir öğretmenin “hayır” demesi de “evet” demesi de eğitimdir. Bazen yüksek sesle yapılan bir uyarı bile çocuğa sorumluluk, disiplin ve hayatla ilgili bir ders verebilir.
Elbette öğretmenler de insandır; her davranışın doğru olduğu anlamına gelmez. Ancak bir sorun yaşandığında önce sakin bir şekilde konuşmalı, öğretmenin görüşünü dinlemeli ve çözüm aramalıyız.
Çocuklarımızı sorgulayalım, öğretmenlerimizi değil
Veli olarak görevimiz, öğretmenle mücadele etmek değil; öğretmenle iş birliği yapmaktır.
Öğretmenimizin gözlemlerini dinleyelim. Çocuğumuzun eksiklerini birlikte tespit edelim. Aile ve okul olarak el ele verelim.
Amacımız; okuyan, araştıran, düşünen, sorgulayan, çalışan, sorumluluk sahibi, arkadaşlarıyla uyumlu ve topluma faydalı çocuklar yetiştirmek olmalıdır.
Çocuklarımızın geleceği için öğretmenlerimizle yan yana duralım.
Çocuklarımızı dinleyelim, çocuklarımızı sorgulayalım; öğretmenlerimizi ise dinleyelim, anlayalım ve onlarla iş birliği yapalım.
Yabancı göz terazidir.
Öğretmenlerimiz çocuklarımızın geleceğine ışık tutan yol arkadaşlarımızdır.
Yazar-Yönetmen
Ayson Karabağ
Bakırköy’den Haber Gazetesi
