Merhum Ayvaz Sadi’nin babası Yunus Dedem, alacaklılar kapıya dayanınca oğluna seslenir:

“İsmail Sadi, bu ineği Kars’a götür, sat. Borçlarımızı ödeyelim.”

Merhum kayınpederim İsmail Sadi, köyden aldığı ineği yaya olarak Kars’a götürür ve satar. Kars caddelerinde dolaşırken bir dükkân vitrininde bir çift ayakkabı görür. Ayakkabıyı çok beğenir ama kararsız kalır. Sağa gider, sola gider… Aklı borçlarda, gönlü ise eşi Fatma’dadır. Ona bir hediye almak ister.

Sonunda büyük bir karar verir: Bir inek parasını bir çift ayakkabıya verir. Ayakkabıyı alır, eve getirir ve yatakların arkasına saklar.

Yunus Dedem eve girer girmez seslenir:

“İsmail! İneği sattın mı?”

İsmail Sadi başı önde yanına gider.

“Ne yaptın? Sattıysan parasını ver de borçlarımızı ödeyelim,” der Yunus Dedem.

İsmail Sadi:

“Sattım ama o parayla Fatma’ya ayakkabı aldım,” diye cevap verir.

Yunus Dedem bir an durur ve:

“Getir bakalım ayakkabıyı,” der.

İsmail Sadi gidip yatakların arkasından ayakkabıyı getirir. Yunus Dedem ayakkabıyı alır, sonra seslenir:

“Gelin, gel!”

Merhum Fatma Hala gelir.

“Bu ayakkabıyı giy,” der Yunus Dedem.

Fatma ayakkabıyı giyer. Yunus Dedem gülümseyerek şöyle der:

“Benim gelinime bir inek kurban olsun. İyi etmişsin, almışsın.”

Sonra ekler:

“Fatma, ayakkabı ayaklarına çok yakıştı.”

İşte burada gerçek büyüklük vardır…

Azarlamak yoktur.

Eşinin yanında gelini incitmek yoktur.

Kadına verilen değer vardır.

Oğlunu kırmamak, gelinini onurlandırmak vardır.

İşte Cumhuriyet Köyü böyle izler bırakan insanların yurdudur. Her biri bir ders, her biri bir okul gibidir.

Eşlerimize, kızlarımıza, torunlarımıza doğruyu, saygıyı ve sevgiyi öğreten bu hikâyelerden ders çıkarmalıyız.

Çok Şanslıyım Bu değerli insanların İçinde Büyüdüm dinledim gördüm. Yaşadım.

Ayson Karabağ

Yazar-Gazeteci -Yönetmen